اتاق تنهایی(Alon Chamber)

خواهر من این پسرا ایول دارن..

یه وقتایی پسرایی هستن که...
صدای خنده هاشون تو خیابون نمیپیچه..
شلوارشون نه خیلی براشون کوچیکه ونه بزرگ...
همونایی که نه لکسوز دارن ونه کمری... اما مرام دارن..
چشمشون همه جا کار نمیکنه...ودنبال موی بلوند و آبی نیستن..
پسرایی که موزیک های خارجی رو بدون معنی کردن حفظ نمیکنن...
پـــــــــــــــــــــــــــــز نمیدن...
پاتوقشون مهمونی با دخترا و شیشه و انواع مشروبات نیست..
آره رفیق.....اونایی که تکه کلامشون معرفته..
بی ریا و با خدا و مهربون و با مسئولیتن..

میتونی بهشون تکیه کنی...
کنارشون آرامش داری...
کنارش باشی یا نه باشی حواسش به بقیه ی دخترا نیس..
و آدمهارو مثل هم نمیبینن...

این جور پسرا خیلی مردن..خیلی تکن..خیلی خاصن...
خیلی شوخن و جنگولک بازی در میارن..
ولی احساسشون قویه...

آه که بکشن خدا دنیا رو براشون زیر و رو میکنه...